زمانی که هوا سرد می شود، فراهم نمودن هوای خوب برای گله طیور در روزهای سرد و تاریک نیازمند تلاش بیشتر است. جوجه ها در این زمان از سال نیازمند حمایت بیشتری هستند. کریستین هنریچس (Christine Heinrichs)، مرغدار خانگی و نویسنده کتاب چگونه جوجه ها و طیور را پرورش دهیم؟ در این مطلب به نکاتی برای این زمان از سال اشاره کرده است.
بعضی از نژادها نسبت به سرما بهتر عادت دارند. ابتدا باید در نظر داشت که جوجه ها باید زنده بمانند و بعد از آن ها توقع تخم گذاری داشت.
عموما، پرنده های بزرگ تر که پرهای بیشتری دارند در سرما بهتر دوام می آورند. طیور بزرگتر در فضای خارجی بهتر از مرغ های بانتوم دوام می آورند. نژاد جرسی غول پیکر، با وزن 13 پوند برای خروس و 10 پوند برای مرغ نیز به سرما عادت دارند.
به آن ها خوب غذا بدهید
جوجه ها به صورت تدریجی به سرما عادت می کنند. در این زمان به غذای بیشتر، به ویژه غذاهای گرم مثل ذرت، نیاز دارند. آرد جوی دوسر گرم در یک صبح سرد برای جوجه بسیار دلچسب است. میان وعده ای از ذرت یا خوراکی مقوی قبل از تاریک شدن هوا به آن ها کمک می کند تا در طول شب گرم بمانند. من همیشه دوست دارم جوجههایم با شکم پر به خواب بروند.
کرمیت بلکوود (Kermit Blackwood) متخصص پرورش دام و کشاورزی، در ایالت ورموند آمریکا، که سرمای هوا در آن جا بسیار زیاد است، گله ای از طیور را نگهداری می کند. گله او شامل نژادهایی می شود که سازمان طیور آمریکا آن ها را در استانداردهای خود اعلام کرده است مثل ویاندوت، امروکانا (Ameraucana)، بارنولدر (Barnevelder)، لاکنولدر (Lakenvelder)، برهما (Brahma)، لانگشان (Langshan) و همچنین اورلوف روسی، که دیگر جزو استانداردها نیست.
جوجه ها علاوه بر خوراک مناسب، در فصل سرد به آب کافی نیاز دارند. ظرف آب های الکتریکی می تواند از انجماد جلوگیری کند.
مرغ های تخم گذار در زمستان
جوجه های تخم گذار در فصل پاییز به علت کوتاه شدن روزها میزان تخم گذاریشان کمتر می شود و در روزهای خیلی کوتاه زمستان تخم گذاری کاملا متوقف می شود. آن ها انرژیشان را جمع می کنند تا گرم بمانند. نژادهایی که در آب و هوای سرد رشد کرده اند، در زمستان بیشتر تخم می گذارند. تخم مرغ ها را برای جلوگیری از یخ زدن آن ها زود به زود جمع آوری کنید.
روشن نگه داشتن یک چراغ برای گرم کردن مرغ ها می تواند به تخم گذاری آن ها کمک کند و در روزهای کوتاه زمستان این تخم گذاری کمتر می شود. جوجه ها به تقریبا 14 ساعت نور روز نیاز دارند تا تخم گذاری کنند. اکثر آن ها دقیقا بعد از یکم دی ماه (21 دسامبر) شروع به تخم گذاری می کنند. اگر نور مصنوعی برای آن ها استفاده می کنید، تایمری را برای آن برنامه ریزی کنید که صبح زود نور آن روشن شود.
نژادهایی که در طول روزهای کوتاه زمستان تخم گذاری می کنند نیاز به غذای کمکی بیشتری دارند.
نژادهای آب و هوای سرد
نژاد چانتکلر(Chantecler) تنها نژاد کانادایی شناخته شده است. نوع پرهای این نژاد به گونه ای است که دقیقا با آب و هوای سرد مناسب است. مرغ های این نژاد تخم گذاران خوبی در زمستان هستند. پرهای آن ها متراکم است و پرهای تحتانی، آن ها را از هوای سرد حفظ می کند.
چانتکلرها در برف به راحتی خود را مدیریت می کنند. در مقابل خطرات هوشیار هستند. بسیار خوب به دنبال دانه می گردند، بیشتر به دنبال مکان هایی سایه دار هستند که اغلب نژادهای دیگر آن را دوست ندارند و قسمت های گرمتر و آفتابی را ترجیح می دهند.
این نوع نژاد در زمستان تخم های قهوه ای رنگ می گذارند و در دمای سرد و بدون نور نیز تخم گذاری می کنند.
نژادهای انگلیسی مثل اورپینگتون(Orpington)، ساسکس(Sussex)، استرالورپ(Australorp) و دورکینگ(Dorking) هوای سرد را به خوبی تحمل می کنند.
اورپینگتون نژادی است که بسیار مورد توجه خانواده سلطنتی انگلستان بوده است. این نژاد پرهای زیادی دارد و بدن U شکل آن ها شبیه جوجه هایی است که عکس آن ها در کتاب های داستان وجود دارد.
نژادهای آمریکایی مثل وایندوت (Wyandotte)، دومینیک (Dominique)، جاوا (Java)، بوکی (Buckeye) و رد ایسلند قرمز و سفید (Rhode Island Red and White) همه با هوای سرد سازگاری دارند.
وایندوت نامش را از قبیله ای آمریکایی گرفته است. این نژاد در ایالت نیویورک و ویسکونسین رشد کرده است. پرهای آن نرم و به هم فشرده است.
فاورول فرانسوی نژادی جسور و ترکیبی است که در طول زمستان تخم های قهوه ای رنگ می گذارد. فاورول تنها نژادی است که رنگ های صورتی مختلف دارد و خطوط نقره ای رنگ در آن پیدا است که این رنگ ها در خروس و مرغ این نژاد بسیار با هم متفاوت است.
تمامی این نژادها بر حسب نیاز کشاورز و مرغدار در کشورهای نیمه شمالی زمین نگهداری می شوند.رنگ تاج های آن ها با یکدیگر متفاوت است و بعضی از آن ها دو تاج دارند. پرهای آن ها نیز بر حسب رنگ، خال خال ها و خطوط با هم متفاوت است.
بعضی از نژادها نسبت به سرما بهتر عادت دارند. ابتدا باید در نظر داشت که جوجه ها باید زنده بمانند و بعد از آن ها توقع تخم گذاری داشت.
عموما، پرنده های بزرگ تر که پرهای بیشتری دارند در سرما بهتر دوام می آورند. طیور بزرگتر در فضای خارجی بهتر از مرغ های بانتوم دوام می آورند. نژاد جرسی غول پیکر، با وزن 13 پوند برای خروس و 10 پوند برای مرغ نیز به سرما عادت دارند.
به آن ها خوب غذا بدهید
جوجه ها به صورت تدریجی به سرما عادت می کنند. در این زمان به غذای بیشتر، به ویژه غذاهای گرم مثل ذرت، نیاز دارند. آرد جوی دوسر گرم در یک صبح سرد برای جوجه بسیار دلچسب است. میان وعده ای از ذرت یا خوراکی مقوی قبل از تاریک شدن هوا به آن ها کمک می کند تا در طول شب گرم بمانند. من همیشه دوست دارم جوجههایم با شکم پر به خواب بروند.
کرمیت بلکوود (Kermit Blackwood) متخصص پرورش دام و کشاورزی، در ایالت ورموند آمریکا، که سرمای هوا در آن جا بسیار زیاد است، گله ای از طیور را نگهداری می کند. گله او شامل نژادهایی می شود که سازمان طیور آمریکا آن ها را در استانداردهای خود اعلام کرده است مثل ویاندوت، امروکانا (Ameraucana)، بارنولدر (Barnevelder)، لاکنولدر (Lakenvelder)، برهما (Brahma)، لانگشان (Langshan) و همچنین اورلوف روسی، که دیگر جزو استانداردها نیست.
جوجه ها علاوه بر خوراک مناسب، در فصل سرد به آب کافی نیاز دارند. ظرف آب های الکتریکی می تواند از انجماد جلوگیری کند.
مرغ های تخم گذار در زمستان
جوجه های تخم گذار در فصل پاییز به علت کوتاه شدن روزها میزان تخم گذاریشان کمتر می شود و در روزهای خیلی کوتاه زمستان تخم گذاری کاملا متوقف می شود. آن ها انرژیشان را جمع می کنند تا گرم بمانند. نژادهایی که در آب و هوای سرد رشد کرده اند، در زمستان بیشتر تخم می گذارند. تخم مرغ ها را برای جلوگیری از یخ زدن آن ها زود به زود جمع آوری کنید.
روشن نگه داشتن یک چراغ برای گرم کردن مرغ ها می تواند به تخم گذاری آن ها کمک کند و در روزهای کوتاه زمستان این تخم گذاری کمتر می شود. جوجه ها به تقریبا 14 ساعت نور روز نیاز دارند تا تخم گذاری کنند. اکثر آن ها دقیقا بعد از یکم دی ماه (21 دسامبر) شروع به تخم گذاری می کنند. اگر نور مصنوعی برای آن ها استفاده می کنید، تایمری را برای آن برنامه ریزی کنید که صبح زود نور آن روشن شود.
نژادهایی که در طول روزهای کوتاه زمستان تخم گذاری می کنند نیاز به غذای کمکی بیشتری دارند.
نژادهای آب و هوای سرد
نژاد چانتکلر(Chantecler) تنها نژاد کانادایی شناخته شده است. نوع پرهای این نژاد به گونه ای است که دقیقا با آب و هوای سرد مناسب است. مرغ های این نژاد تخم گذاران خوبی در زمستان هستند. پرهای آن ها متراکم است و پرهای تحتانی، آن ها را از هوای سرد حفظ می کند.
چانتکلرها در برف به راحتی خود را مدیریت می کنند. در مقابل خطرات هوشیار هستند. بسیار خوب به دنبال دانه می گردند، بیشتر به دنبال مکان هایی سایه دار هستند که اغلب نژادهای دیگر آن را دوست ندارند و قسمت های گرمتر و آفتابی را ترجیح می دهند.
این نوع نژاد در زمستان تخم های قهوه ای رنگ می گذارند و در دمای سرد و بدون نور نیز تخم گذاری می کنند.
نژادهای انگلیسی مثل اورپینگتون(Orpington)، ساسکس(Sussex)، استرالورپ(Australorp) و دورکینگ(Dorking) هوای سرد را به خوبی تحمل می کنند.
اورپینگتون نژادی است که بسیار مورد توجه خانواده سلطنتی انگلستان بوده است. این نژاد پرهای زیادی دارد و بدن U شکل آن ها شبیه جوجه هایی است که عکس آن ها در کتاب های داستان وجود دارد.
نژادهای آمریکایی مثل وایندوت (Wyandotte)، دومینیک (Dominique)، جاوا (Java)، بوکی (Buckeye) و رد ایسلند قرمز و سفید (Rhode Island Red and White) همه با هوای سرد سازگاری دارند.
وایندوت نامش را از قبیله ای آمریکایی گرفته است. این نژاد در ایالت نیویورک و ویسکونسین رشد کرده است. پرهای آن نرم و به هم فشرده است.
فاورول فرانسوی نژادی جسور و ترکیبی است که در طول زمستان تخم های قهوه ای رنگ می گذارد. فاورول تنها نژادی است که رنگ های صورتی مختلف دارد و خطوط نقره ای رنگ در آن پیدا است که این رنگ ها در خروس و مرغ این نژاد بسیار با هم متفاوت است.
تمامی این نژادها بر حسب نیاز کشاورز و مرغدار در کشورهای نیمه شمالی زمین نگهداری می شوند.رنگ تاج های آن ها با یکدیگر متفاوت است و بعضی از آن ها دو تاج دارند. پرهای آن ها نیز بر حسب رنگ، خال خال ها و خطوط با هم متفاوت است.
.jpg?t=513ae61dc8bd426c957caa69ea72d59c)
