ایجاد تغییراتی برای بالا بردن تولید و مصرف محصولات مرغداری اندونزی

ایجاد تغییراتی برای بالا بردن تولید و مصرف محصولات مرغداری اندونزی
طبق آخرین مناظرات و مباحثات، در صورت ایجاد تغییرات و وضع اصلاحاتی در قوانین مربوط به صنعت مرغداری اندونزی، تولید کنندگان مرغ و تخم مرغ این کشور – و همچنین مصرف کنندگان – بسیار بیشتر بهره مند خواهند بود. در واقع اصلاح قوانین منجر به رشد تولیدات و متعاقباً کاهش بهای تولیدات مصرفی را به دنبال خواهد داشت و همین امر تقاضا را افزایش خواهد داد.

ایجاد تغییرات و رشد تولید
صنعت تولید گوشت مرغ و تخم مرغ اندونزی در طی سال های اخیر دستخوش رشد و توسعه و مدرنیسازه شده است و ضمن آنکه دچار نوسانات متناوب بوده اما در طی 3 دهۀ گذشته رشدی پیوسته داشته است. به عنوان مثال، در بین سال های 1993 تا 2013 میلادی، رشد تولیدات مرغ گوشتی اندونزی ششمین جایگاه را در جهان داشت.
این رشد اگرچه دوام داشته اما با آهنگی آهسته تر از سال های پیش بوده چرا که استانداردهای زندگی در این کشور رشد داشته و شهرنشینی افزایش یافته است. اما قانونگذاری های متناقض و محدودکننده صنعت این کشور را از رشد باز داشته است.

اصلاحات قانونی
عوامل متعددی در آهسته تر شدن رشد این صنعت تأثیرگذار بوده است. از منظر قانونی، بر روی آزادی های کارآفرینی تأثیرگذار خواهد بود و بر روی قیمت مصرف کننده نیز تأثیر می گذارد که به عنوان مثال از سطح قیمت ها در امریکا و اتحادیۀ اروپا نیز بالاتر هستند و متعاقباً توان خرید را از مصرف کننده می گیرد و میزان مصرف سرانه را پایین می آورد.
در زمینۀ واردات ذرت خوراک، تناقضاتی در رابطه با حمل و نقل وجود دارد که نیاز به اصلاح و چاره دارد در حالیکه باز گذاشتن راه برای واردات ذرت می تواند به نفع این صنعت باشد.  واردات ذرت به منظور حمایت از تولیدات داخلی محدود شد اما نتیجه معکوس شد و تولید کنندگان مرغداری مجبور به پرداخت هزینه های دو برابر شدند.
اینطور تصور می رود که هزینه های خوراک در بخش مرغ گوشتی 57 درصد کل هزینه و در بخش مرغ تخمگذار 72 درصد مجموع هزینه را شامل می شود. بدین ترتیب با اصلاح قوانین مربوط به واردات ذرت، بخش عمده ای از هزینه های تولیدکنندگان در زمینۀ مواد اولیۀ خوراک کاهش می یابد و متعاقباً بهای گوشت مرغ و تخم مرغ نیز کاسته خواهد شد.

واردات مرغ مادر
به همین ترتیب، اصلاح سازی قوانین مربوط به واردات مرغ مادر به شرکت های مرغداری اجازۀ عملکرد آزادانه تری می دهد.
صنعت مرغداری اندونزی طی چند سال اخیر تغییرات زیادی داشته و از صنعتی که  از مرغداران کوچک با طیور بومی تشکیل می شد به شرکت های بزرگ چند ملیتی با طیور استاندارد تغییر یافته است. همین امر منجر شده تا علاوه بر استقلال در تولید و داشتن موجودی و ذخائر کافی، تخصص و کارشناسی های بزرگ تر و مدرن تر به این بخش روی آورد.
برآوردها حاکیست که 60 درصد گوشت مرغ و طیور در اندونزی از مزارع و فارم های صنعتی به دست می آید در حالیکه 40 درصد از محصولات مرغداری از مزارع و فارم های کوچک و مرغداران مستقل حاصل می گردد و طبق آمار و ارقام موجود از منابع موثق، آمار مربوط به تعداد مرغداران کوچک و مستقل از 100 هزار در سال 2008 میلادی به تنها 6 هزار در جدیدترین آمارها رسیده است. به همین منوال، حتی علایق و ذائقۀ مصرف کنندگان نیز از طیور بومی به مرغ گوشتی تغییر یافته است.

دخالت و مشارکت بیشتر دولت در پروژه های زیرساختی مسلماً منجر به برطرف شدن مشکلاتی خواهد شد که این صنعت در حال حاضر تجربه می کند. به عنوان مثال، بایستی ارتباطات بیشتر و گسترده تری میان بنادر و کارخانجات تولید خوراک باشد تا نه تنها منجر به پایین آمدن هزینه های حمل گردد بلکه تهیۀ مواد اولیه، مدرن سازی و به دنبال آن کارایی و بهره وری نیز سهول یابد.

تولید تخم مرغ
همانند بخش مرغ گوشتی، صنعت تخم مرغ اندونزی نیز که از 200 میلیون پرنده تشکیل شده دستخوش تغییرات چشمگیری شده است.
صنعت تخم مرغ اندونزی با رشد تولیدات بالای 90 درصد در بین سال های 2000 تا 2013 میلادی، در زمرۀ قوی ترین تولیدکنندگان جهان محسوب شده است. در آغاز دهۀ میلادی جاری، تولیدات این بخش اندکی بیشتر از 1 میلیون تن تخم مرغ بود. تا سال 2017 میلادی، با 62.4 درصد رشد در تولیدات این رقم به 1.7 میلیون تن رسید.
در طول این دوره، بازدهی مرغ های تخمگذار تجاری تقریباً با 68 درصد رشد به 1.5 میلیون تن رسید در حالیکه بازدهی تخم مرغ های محلی و بومی از %15 به %12 کاهش یافت.

 
 
نظر خود را ثبت نمایید
  • موارد زیر جهت نمایش تایید نخواهد شد:
  • ۱- در متن شماره همراه و آدرس الکترونیکی درج شود
  • ۲ - در متن از جملات و الفاظ غیر عرف استفاده شود
  • ۳ - متن انگلیسی یا پینگلیش تایپ شود
Copyright © 2006 - 2019 ITPNews.com